Mutlu çocukları olanların erişkin yaşta daha az kalp hastası oldukları belirlendi. Menfi psikososyal faktörlerin metabolik fonksiyonları ve enflamatuar olayları etkilediği düşünülüyor. Ben bu araştırmadan “Ağaç yaşken eğilir, insan çocukken kalp hastası olur” manasını çıkardım. Statin meftunları da mutsuz çocukların kolesterol hapı içmeleri gerektiği sonucuna varabilirler, şaşırmam.

Hollanda’ da doğumların üçte birinden fazlası evde gerçekleştiriliyor ve evde doğum yapmanın gebelik komplikasyonları da hastane doğumlarına göre çok daha az. Gerekli sistemin kurularak “ev doğumlarının artırılması” anne ve çocuk sağlığı, doktor ve hastanelerin iş yükünün ve gereksiz sağlık harcamalarının azaltılması bakımından ülkemiz için çok önemlidir.

USA’ da son 10 senelik sürede kanser olmadığı halde diğer memesini de kanser riskine karşı aldıran kadınların sayısında 3 misli artış olduğu belirlendi. Meme koruyucu cerrahi uygulanan hastalarla sağlıklı memelerini de aldıranların yaşama sürelerinin aynı olması, bu işlemin riskleri de hesaba katıldığında doğru bir uygulama olmadığı anlaşılıyor.

Tip 2 diyabet “ilaçla tedavi edilmesi gereken bir hastalık” değildir, hayat tarzındaki yanlışların eseridir. Beslenme hatalarının ve/veya hareketsizliğin yerini tutabilecek bir ilaç yoktur ama modern tıp diyabeti “ilaçlarla” tedavi etmeye kalkar, edemez! Ömür boyu ilaç almaya mahkûm olmanın neresi tedavidir, biri bana bunu izah edebilir mi?

Suni tatlandırıcı Splenda’ nın (sukraloz) lösemi ve diğer kanserlerin riskini artırabileceği bildirildi. Bir maddenin yüksek dozlarda da olsa kanserojen olması ondan kesinlikle uzak durulmasını gerektirir. Araştırmadan “Splenda kanserojen değildir” sonucu çıkmış olsaydı da fikrim değişmeyecekti. Yiyeceklere konan tüm endüstriyel kimyasallara karşıyım, var mı diyeceği olan.