Filim adamları tarafından yere göğe konamayan, kilo verme yanında bunamayı, kalp damar hastalıklarını hatta kanserleri bile önlediği iddia edilen zayıflama ilaçlarının foyası çabuk çıktı. Bu ilaçlar, bir nevi yoğun bakımdaki hastaya saç ekimi, botoks veya makyaj yapmak gibi. Hasta kilo veriyor ama yoğun bakımda yatmaya da devam ediyor.

Zayıflama ilaçları kullananların çoğunda belirgin kilo kaybı sağlamakla beraber ilaçların yan etkileri, kas kaybına yol açması, tedavi bırakılınca verilen kiloların tekrar alınması, yüksek maliyeti gibi problemleri var. Bilim dünyası, obezitenin sebepleri ve önlenmesine odaklanmak yerine yeni ilaçlar peşinde koşuyor.

Medyada her gün zayıflama ilaçlarını parlatan, mucizeler yarattığından dem vuran haberler yer alıyor. Bu ilaçların olumsuz taraflarından bahseden neredeyse yok gibi. Zayıflama ilaçları kullananların çoğunda kilo kaybı sağlıyor ama ilaç bırakılınca verilen kilolar tekrar alınıyor. Kilo kaybının bir kısmı yağdan kaynaklanmakla beraber kas, kemik ve bağ dokusu kayıpları da oluyor.

Zayıflama ilaçlarının pankreas kanseri riskini azalttığı haberi manşetlerden inmezken, güneşe maruz kalmanın hem bu kanserleri hem bu kanserlerden ölümleri aynı miktarda azalttığı hiç gündeme gelmedi. Bu, sponsorlu rezil medyanın nasıl bir algı operasyonu odağı olduğunun ispatıdır. Parayı bastıran, istediğini yazdırır ve söyletir. 

İnsanların genetiği 100 senede değişmedi. Epigenetik değişiklikler (DNA metilasyonu, histon modifikasyonları) ise beslenmeyle yakından ilgili. Bu rezil beslenme modelinin adını anmadan obeziteyi, genetiği veya insanları suçlamak, doğrudan ilaçlara dikkat çekmek haksızlıktır.