Dünya genelinde yaklaşık 12 milyon kişi Parkinson ile yaşıyor ve bu sayı son altı yılda neredeyse ikiye katlandı. Hastalık tarih boyunca çok nadirdi; ilk net tıbbi tanımı 1817’de yapıldı. Hastalığın başlıca sebepleri genetik değil, çevreseldir. Bu bir gıdalardaki, sulardaki ve havadaki kimyasalların pandemisidir.

Nikotinamid ribozid (NR) son zamanların en gözde longevity takviyesi. Yaşlanmaya karşı gelmekten bağışıklık güçlenmesine, enerji üretiminden DNA onarımına sayısız faydası var diye vahşice pazarlanıyor ama tam da iyi gelmesi beklenen Parkinson’ da hiçbir faydası olmadığı gibi hastalığı daha da kötüleştirdiği ortaya çıktı.

Sigara içilmesi ve Parkinson Hastalığı arasında ters bir korelasyon (münasebet) var: Sigara içenlerde Parkinson hastalığı riski, hiç içmeyenlere göre kabaca %30–50 daha düşük. Doz-cevap münasebeti de var; daha uzun süre ve daha fazla içenlerde risk daha da düşüyor. Ama “neden?” sualinin hâlâ tam cevabı yok.

Hipotansiyon yani tansiyon düşüklüğünün Alzheimer riski ile en güçlü ilişkiyi gösteren etken olduğu tespit edildi.. Beyin kanlanması yaşla birlikte daha basınca bağımlı hâle gelir. Damarlar sertleşir, otoregülasyon daralır. “Tansiyonu ne kadar düşürürsek beyin o kadar korunur” basitleştirmesi yanlıştır.

Kanda C vitamini düzeyi düşük olan kişilerde gri madde hacmi daha düşük ve DMN adı verilen beyin ağında bağlantı zayıflığı tespit edildi. C vitamininin serbest radikalleri nötralize ederek beyin dokusunu koruduğu, nörotransmitter (beyin hücreleri arası haberleşme kimyasalları) sentezine yardımcı olduğu düşünülüyor.