Büyüdükçe büyüyor. Bu ilaçların bugünkü kullanımını yanlış bulup eleştirenler vurdukça, konu, un çuvalı gibi tozdukça tozuyor. Hemen belirteyim ben tıp doktoru değilim. Hiç işin o bölgesine girmem. Ama ortada bir metodoloji sorunu olduğunu görüyorum. Görünce suskun kalmayı kabul edemiyorum. Bakın neden…

Naçiz fikrime göre bir kişinin gerçek mânâda “meslek” sahibi olmasının ilk şartlarından biri, o kişinin yaptığı işin “ne idüğü” hakkında fikretmesi, emek sarf etmesi ve bir kanaate varmasıdır. Buna kısaca “Meslekî ontoloji” diyebiliriz; yani, icrâ ettiğimiz meslekle bizim …

Bu sözler bana ait değil. Sınıf arkadaşım, A.Ü. Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Bölümü’nden Prof. Dr. Abdülkadir Dökmeci’ye ait. Kendisi, hem mesleğinin çok başarılı hekimlerinden biridir ve hem de örnek gösterilecek niteliklere sahip bir insandır… Ama o artık mesleğini yapamıyor. Çünkü Sağlık Bakanı, muayenehanesi olan öğretim üyelerinin üniversitede hasta bakmasını yasakladı. “Sabahtan akşama kadar üniversite hastanesinde kalacak […]

Çarşamba günü burada Prof. Dr. Ahmet Rasim Küçükusta ile Uzman Diyetisyen Banu Topalakçı’nın görüşlerine yer vermiştim. Salı günü o yazıyı bitirip gazeteye yolladıktan sonra odama Şeref Menteşe girdi. Ne yazdığımı ona da anlattım. O dakika, açtı ağzını yumdu…

Kapitalist ekonomide başarının ölçüsü “Kâr”dır, kazançtır, büyümedir, zenginleşmektir. Kâr müstakbel zararların sigortasıdır, yeni yatırımların da kaynağıdır. Ancak kâr etmek için her yola başvurmak, kapitalizmin de kabul ettiği bir yöntem değildir.