Kilo verme ilaçları bırakıldıktan sonra, hastalar ortalama ayda 0.4 kg geri alıyor ve başlangıç ağırlığına yaklaşık 1.7 yılda dönüyor. Yeni nesil ilaçlar (semaglutid, tirzepatid gibi) için kilo alımı daha hızlı, ayda 0.8 kg’ye kadar çıkabiliyor ve metabolik faydalar da 1.4 yılda kayboluyor. Diğer pek çok ilaçtan bir farkı yok. Alırken iyi, almazsan eskiye dönüş. Bunlar tedavi etmiyor, belirtileri baskılıyor. Dön baba dönelim hacılara gidelim…

Bilgisayarlı tomografi çok değerli bir teşhis yöntemidir. Doğru endikasyonda hayat kurtarıcı olabilir ama başta radyasyona maruz kalmak gibi ciddi riskleri de vardır. Tomografide maruz kalınan radyasyonun zararları çocuklar ve obezlerde daha fazladır. Rastgele tomografiden özellikle de çocuk ve obezlerde kaçınılmalıdır.

Yıllardır tartıda gördüğümüz rakamlara, Vücut Kitle Endeksi değerlerine sıkı sıkıya bağlıyız. Peki ya bu göstergeler gerçekten sağlığımızın aynası mı? Değil tabii ki. VKE ve kilo, tek başına sağlığın göstergesi değildir. “Metabolik sağlık” esas belirleyicidir.

Amerikan Kardiyoloji Koleji’nin (ACC), kilo yönetiminde diyet ve egzersizin artık ilk tedavi yaklaşımları olmadığını, bunların yerine modern obezite ilaçlarının kullanılabileceğini açıkladı. Bu kılavuz, modern tıbbın endüstriye teslim olduğunun belgesidir.

Günde bir veya iki kez dışkılayan kişilerin daha iyi enflamasyon profillerine, daha etkili toksin temizliğine ve daha güçlü bir bağırsak mikrobiyal dengesi dâhil olmak üzere en sağlıklı biyolojik belirteçlere sahip oldukları tespit edildi. Bunun, sağlıksız bağırsak fermantasyonunun bir yan ürünü olarak oluşan indoksil sülfatla ilgili olduğu düşünülüyor.