Beyne de iyi geldiği, bunamayı önlediği iddia edilen D vitaminin kan seviyesi yeterli olanlarda bilişsel düşüşü hızlandırdığı tespit edildi. “Beyin için D vitamini içeyim” diye, seviyesi normalken rastgele hap kullanmak bu çalışmaya göre desteklenmediği gibi tam aksine yüksek seviyeler bunamayı hızlandırabilir.

Yüksek doz D vitamini almanın ölüm riskini azaltmadığı gibi kanser ölüm riskini artırabileceği ortaya çıktı. Takviye tüccarlarının D vitamini seviyesi ne kadar yüksekse o kadar iyi sözü de vitamin almanın faydası olmasa bile zararı da yoktur sözü doğru değildir, aksine zararlı da olabilir.

Kanda C vitamini düzeyi düşük olan kişilerde gri madde hacmi daha düşük ve DMN adı verilen beyin ağında bağlantı zayıflığı tespit edildi. C vitamininin serbest radikalleri nötralize ederek beyin dokusunu koruduğu, nörotransmitter (beyin hücreleri arası haberleşme kimyasalları) sentezine yardımcı olduğu düşünülüyor.

İnsanlar son 30-40 senede medya, dermatoloji dernekleri ve kamu sağlığı kampanyaları ile “Güneş = kanser. Kaçının, krem sürün, gölgede kalın.” diye korkutuldu. Amaç cilt kanserini azaltmaktı; niyet iyiydi ama mesaj o kadar absolutist hâle geldi ki, insanlar güneşi adeta düşman olarak kodladı.

Bir magnezyum modası var almış başını gidiyor. İnsanlarda kellikten körlüğe her hastalık ve şikâyet için çare magnezyumdur şeklinde bir algı oluşturuldu. Gerekli olan da olmayan da hap içiyor. Ben bunlara magnezyum kaçıkları diyorum. Bir de magnezyum kaçağı diye bir durum var ki, kimse üzerinde durmuyor.