2009 yılında bu mesleğe İstanbul’da pratisyen hekim olarak atıldım ve 1 yıl sağlık ocağı hekimliği yaptıktan sonra kendimi bir anda aile hekimliği sisteminin içinde buldum. Orada 1 yıl zor dayanıp mecburi hizmeti bitirmiş olmanın da rahatlığıyla devlet memurluğumdan istifa ettim.

Doğrudan telaffuz edilmese de çağdaş sağlık sistemleri içinde “sağlık doktorlara bırakılmayacak kadar ciddi bir iştir” anlayışının yerleştiği görülüyor. Doktorlar olarak bizlerin bunu kabul edebilmemiz kolay olmuyor.

Otla, çöple kilo verilmez başlıklı yazınızı okudum. Otla çöple kilo verilir; tabii ölüm riskini de göze almak gerekir. Size başımdan geçen ökse otu hikâyemi yazmıştım. Müftüoğlu’ na gelince ne yapsın adamcağız (özür dilerim) önünde giden meşhurları görünce ben de biraz para kazanayım demiş yola çıkmış.

Türkiye’de sabah evden işe, işten eve giderken yolunuzun üstünde herhangi bir arsıza, bir düzenbaza veya fırsatçı ahlaksızın tekine rastlama olasılığınız yüzde sıfır mıdır? Peki siz, arsızların, fırsatçı düzenbazların, herhangi bir hastalığa yakalandıklarında tüm bu kötülüklerinden, ahlaksızlıklarından arındığını mı zannediyorsunuz?

Hücre içinde kolesterol sentezini ilaçlarla (statinlerle) durdurmak bilimin ve sözde modern tıbbın akıl tutulmasının en iyi örneği olarak tıp tarihine geçecektir. Canlı bir organizmaya, bir molekülü yok etmek üzere bu şekilde dışarıdan müdahale edenlerin ‘kar-zarar hesabı iyi yapılmalı, ondan sonra statin ilacı verilmeli’…